www.mikrouli.gr

ο παιχνιδιάρικος ιστότοπος για παιδιά

Μήνυμα
  • To mikrouli.gr χρησιμοποιεί Cookies, για να μπορεί να διαμορφώνει με τον καλύτερο τρόπο και να βελτιώνει συνεχώς την ιστοσελίδα του. Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα μας συμφωνείτε με τη χρήση Cookies. Για να μάθετε περισσότερα για τα cookies που χρησιμοποιούμε δείτε σχετική ευρωπαική οδηγία http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32002L0058&from=EL.

    Προβολή της Πολιτικής Απορρήτου

ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΕΝΟΣ ΑΣΤΕΡΙΟΥ

E-mail Εκτύπωση
Αξιολόγηση Χρήστη: / 25
ΧείριστοΆριστο 

MP3 audioΓια να το ακούσετε κάντε κλικ στο εικονίδιο

ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΕΝΟΣ ΑΣΤΕΡΙΟΥ                                  

     Αυτό το ταξίδι μας θα είναι στον καταγάλανο ουρανό που φαίνεται τόσο μακρινός και άπιαστος, όμως είναι τόσο όμορφος και θαυμαστός!

Σε αυτόν λοιπόν τον απέραντο ουρανό ζουν χιλιάααδες αστεράκια. Κάποια από αυτά είναι μικρά και άλλα μεγάλα, κάποια είναι φωτεινά και άλλα θαμπά, κάποια είναι στρουμπουλά και άλλα αδύνατα.

     Εμείς λοιπόν θα μιλήσουμε για τη Φωτεινή, ένα μικρό και στρουμπουλό αστέρι, που ήθελε να γίνει ένα .... πολύ ξεχωριστό αστέρι.

Κάθε πρωί πήγαινε στο σχολείο, διάβαζε πάντα τα μαθήματά της και ήταν πρώτη στην τάξη της Έσπρωχνε τα άλλα αστεράκια για να απαντήσει πρώτη στις ερωτήσεις του Μεγάλου Δασκάλου. Ο Μεγάλος Δάσκαλος ήταν πολύ σοφός και πολλές φορές δεν άφηνε τη Φωτεινή να απαντήσει, αλλά ζητούσε τις απαντήσεις από τα άλλα αστεράκια της τάξης … και η Φωτεινή πολύ θύμωνε. Όμως πάντοτε σκεφτόταν: Θα έρθει η νύχτα και τότε θα είναι όλα θαυμάσια!!

     Τα αστεράκια, ξέρετε, τις νύχτες πηγαίνουν στο δικό τους κομμάτι ουρανού και κάνουν εξάσκηση, κάνουν δηλαδή όλα όσα μαθαίνουν στο σχολείο, για να μπορέσουν όταν μεγαλώσουν να είναι σωστά και λαμπερά αστέρια. Η Φωτεινή είχε διαλέξει ένα κομμάτι ουρανού πολύ σκοτεινό και σιγά σιγά, σπρώχνοντας τα άλλα αστεράκια, είχε καταφέρει να κρατήσει μόνο για εκείνη ένα μεγάλο κομμάτι ουρανού. Άλλωστε τα υπόλοιπα αστεράκια δεν ήθελαν να είναι κοντά της γιατί έκανε συνέχεια την έξυπνη. Αυτή όμως γεμάτη χαρά, πήγαινε κάθε σούρουπο στο δικό της κομμάτι ουρανού και προετοιμαζόταν για τη νύχτα που θα έκανε όλα όσα μάθαινε στο σχολείο, για να μπορέσει μια μέρα να πάρει τη σωστή θέση και να λάμψει όσο γινόταν πιο πολύ! Αυτό ήταν και το όνειρό της ….

     Κάθε μέρα λοιπόν πήγαινε στο σχολείο για να μάθει .. και ήθελε να τα μάθει όλα…

«Φωτεινή» έλεγε ο Μεγάλος Δάσκαλος,

«Κάνε τις ασκήσεις μαζί με τους συμμαθητές σου».

Αλλά η Φωτεινή έκανε τις ασκήσεις μόνη της, γιατί ήταν πιο γρήγορη και καλύτερη.

«Φωτεινή» έλεγε ο Μεγάλος Δάσκαλος,

«Παίξε με τους συμμαθητές σου».

Αλλά η Φωτεινή δεν ήθελε να χάνει το χρόνο της με χαζά παιχνίδια. Της άρεσε να μελετάει και να μαθαίνει για τους πλανήτες, τους κομήτες, για να ξέρει πόσο μακριά τους πρέπει να είναι για να λάμπει τη νύχτα. Μελετούσε για τον άνεμο και τα σύννεφα, για να ξέρει πώς θα μπορεί να τους ξεφεύγει και να μένει στη θέση της λαμπερή. Μελετούσε και μάθαινε για όλα τα θαυμάσια πράγματα του ουρανού και της νύχτας. Πόσο την αγαπούσε τη νύχτα, ήταν τόσο ήσυχα όλα και πόσο μαγικά έλαμπε ο ουρανός….!

       Έτσι περνούσε ο καιρός και η Φωτεινή έφτανε στο τέλος της εκπαίδευσής της και ήταν έτοιμη για την τελική δοκιμασία, όπου όλα τα αστεράκια θα έπρεπε να μείνουν ολόκληρη τη νύχτα στις θέσεις τους και να λάμπουν, για να μπορέσουν επιτέλους να γίνουν ολοκληρωμένα αστέρια. Όταν έφτασε η μεγάλη αυτή μέρα, η Φωτεινή περίμενε το σούρουπο για να ξεκινήσει η μεγάλη δοκιμασία και σαν έφτασε η ώρα .... έτρεξε να πάρει τη θέση της στον ουρανό. Όλα τα αστεράκια μαζεύτηκαν στην ώρα τους, κανένα δεν άργησε!

Ο Μεγάλος Δάσκαλος τους είπε: “Η δοκιμασία ξεκινάει μόλις προβάλει το Φεγγάρι και τελειώνει όταν θα εμφανιστεί ο Ήλιος. Καλή επιτυχία σε όλους και να θυμάστε ότι κάπου δίπλα σας υπάρχει κάποιος συμμαθητής σας για να σας βοηθήσει αν χρειαστεί ...” και κοίταξε την Φωτεινή χαμογελώντας.

‘’Πάλι τα ίδια’’, σκέφτηκε η Φωτεινή, ‘’αφού δεν χρειάζομαι κανέναν’’       ‘’Το Φεγγάρι ‘’ ψιθύρισαν τα αστεράκια και έλαβαν θέσεις.

Όλα άρχισαν να κορδώνονται και να λαμπυρίζουν όλο και περισσότερο. Η Φωτεινή έβαλε όλη της τη δύναμη και έλαμψε τόσο δυνατά, που την έβλεπαν σε ολόκληρο τον ουρανό. Τώρα έπρεπε να παραμείνει τόσο λαμπερή για όλη τη νύχτα, και βέβαια να παραμείνει στο δικό της κομμάτι ουρανού.

         Ξαφνικά είδε να έρχεται ένας κομήτης και υπολόγισε την απόσταση που έπρεπε να κρατήσει, τον είδε να περνάει .... Ήταν τόσο μεγάλος, με περίεργο σχήμα και ένα φως κιτρινωπό. Ήταν υπέροχος!! Τι τυχερή που ήταν …! Πέρασε ο κομήτης από τη μεριά της και εκείνη άφησε χώρο να περάσει χωρίς να χάσει τη λάμψη της. Ήταν μια απίστευτη νύχτα!! Ο ουρανός γύρω της ήταν τόσο μαγικός. Κοίταξε μακριά τους υπόλοιπους πλανήτες που ακολουθούσαν την τροχιά τους σα να χόρευαν και τα αστέρια που φώτιζαν γύρω τους. Και το μαγικό φεγγάρι, που αυτές τις μέρες ήταν στη δική τους γειτονιά. Και τα σύννεφα που ήταν λευκά και αφράτα ….

         Τα σύννεφα!!! Κατάλαβε ότι τα σύννεφα που παρατηρούσε έρχονταν προς το μέρος της. Έπρεπε λοιπόν να σταθεί γερά στη θέση της και να αφήσει τα συννεφάκια να περάσουν χωρίς να χάσει την ισορροπία της και βέβαια κρατώντας πάντοτε τη λάμψη της. Στηρίχτηκε λοιπόν γερά στα ποδαράκια της και συγκεντρώθηκε. Ένιωσε τα απαλά και χνουδωτά συννεφάκια να την ακουμπάνε και να περνάνε γύρω της. Ήταν χαμογελαστά και χαρούμενα συννεφάκια και η Φωτεινή νόμιζε πως τα άκουσε να σιγοτραγουδούν!

         Πόσο μαγική ήταν αυτή η νύχτα, η δική της νύχτα!! Συνέβησαν τόσα θαυμάσια πράγματα και είχε μάθει τόσα πολλά για τον ουρανό της. Όμως η αλήθεια είναι ότι ένιωθε κουρασμένη και έψαξε να δει που βρισκόταν το Φεγγάρι. Ανάλογα με τη θέση που είχε το Φεγγάρι θα καταλάβαινε πότε θα τελείωνε η Μεγάλη Δοκιμασία.

Και να, το είδε σχεδόν στην άκρη του ουρανού. Το Φεγγάρι χαιρέτησε τα αστεράκια και ο Ήλιος άρχισε να ξεπροβάλλει. Η Μεγάλη δοκιμασία είχε τελειώσει… Η Φωτεινή ήταν τόσο περήφανη και χαρούμενη, που ήθελε να ζητοκραυγάσει και να αγκαλιάσει όλο τον κόσμο. Κοίταξε γύρω της και είδε τα άλλα αστεράκια να αγκαλιάζονται και να φιλιούνται, εκείνη όμως δεν την πλησίαζε κανένας. Ήταν μόνη και δεν είχε κανέναν φίλο για να μοιραστεί τη χαρά της.

         Έμεινε άφωνη κοιτάζοντας τα υπόλοιπα αστεράκια... Τότε ένιωσε ότι δεν είχε πια σημασία που τα κατάφερε στη μεγάλη δοκιμασία, σημασία είχε ότι ήταν μόνη της...

“Φωτεινή” άκουσε το Μεγάλο Δάσκαλο να τη φωνάζει και θυμήθηκε όλες εκείνες τις φορές που της έλεγε να κάνει παρέα με τα άλλα αστεράκια. Γύρισε και είδε το Μεγάλο Δάσκαλο, που ήταν μαζί με τα υπόλοιπα αστεράκια και εκείνος της έκανε νόημα να πλησιάσει. Διστακτικά πλησίασε προς το μέρος του και ο Μεγάλος Δάσκαλος άνοιξε τα χέρια του για να την αγκαλιάσει. Η Φωτεινή έτρεξε στην αγκαλιά του και ένα μικρό δάκρυ έτρεξε στο μάγουλό της.

“Φωτεινή” της είπε ο Μεγάλος Δάσκαλος, “τα κατάφερες, πρέπει να είσαι χαρούμενη και να διασκεδάσεις μαζί με τους συμμαθητές σου” και την τράβηξε προς τα υπόλοιπα αστεράκια.

“Ακούστε με λίγο” φώναξε ο Μεγάλος Δάσκαλος,

“Ήσασταν όλοι πολύ καλοί και περάσατε με επιτυχία τη Μεγάλη Δοκιμασία. Τώρα πια θα είσαστε κανονικά αστέρια και θα πρέπει να θυμάστε ότι είστε όλοι σαν μια οικογένεια και πάντα θα βοηθάτε ο ένας τον άλλο.

Τώρα μπορούμε όλοι μαζί να διασκεδάσουμε!”

     Τα αστεράκια κοίταξαν το ένα το άλλο και αμέσως πήραν και τη Φωτεινή στην παρέα τους και άρχισαν όλοι μαζί να παίζουν και να τραγουδούν.

     Η Φωτεινή, χοροπηδώντας και τραγουδώντας με τα υπόλοιπα αστεράκια, κατάλαβε ότι πρέπει να μοιράζεσαι για να μπορείς να νιώθεις πραγματικά ευτυχισμένος.

 

© 2010 www.mikrouli.gr

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

Ομάδα του mikrouli.gr στο Facebook

Facebook Image

ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΧΡΗΣΤΕΣ

Έχουμε 79 επισκέπτες συνδεδεμένους

Τι παίζει η TV τώρα